Opis

ŚCIĘGNO W PRAKTYCE

Kompletny narzędziownik do pracy z bolącym ścięgnem

Na studiach mogłeś usłyszeć, że bolącą okolicę trzeba rozmasować, porolować, porozciągać i poczekać, aż przestanie boleć.

Tylko co dalej?

Bo Twój pacjent nie chce być dobry w leżeniu na stole.

Chce znowu biegać. Trenować na siłowni. Grać w piłkę. Wrócić na kort. Albo po prostu wrócić do aktywności, którą lubi.

Samo zmniejszenie bólu tego nie załatwia.

Trzeba ponownie przygotować ścięgno i cały organizm do obciążenia, które będzie musiał tolerować podczas treningu i normalnej aktywności. W materiale właśnie na tym opiera się cały proces — od znalezienia tolerowanej dawki pracy do stopniowego powrotu do biegania, skakania i treningu.

I właśnie tutaj często zaczynają się pytania.

Co zrobić najpierw?

Jak dobrać obciążenie?

Kiedy można zrobić więcej?

Kiedy zostać przy obecnej pracy?

Kiedy się cofnąć?

Kiedy wprowadzić cięższy trening?

Kiedy zacząć biegać i skakać?

I po czym poznać, że można przejść dalej?

Właśnie dlatego powstało Ścięgno w praktyce.

To kompletny narzędziownik dla trenerów i fizjoterapeutów, którzy chcą uporządkować pracę z osobą z bolącym ścięgnem — od pierwszej oceny problemu, przez trening siłowy i monitorowanie reakcji, aż do powrotu do sportu lub aktywności fizycznej.

NIE POTRZEBUJESZ KOLEJNEJ LISTY ĆWICZEŃ

Ćwiczenie samo w sobie nie mówi Ci jeszcze:

czy jest odpowiednie dla tej osoby,

jaką dawkę zastosować,

kiedy ją zwiększyć,

ani kiedy przejść do kolejnego etapu.

Dlatego ten pakiet nie powstał po to, żeby dać Ci kolejne 50 ćwiczeń do zapisania.

Ma Ci pomóc poukładać proces.

Od:

„Boli — co teraz?”

do:

„Wiem, czego szukam, jaką pracę wprowadzam i po czym ocenię, czy możemy zrobić kolejny krok.”

CO MA SIĘ ZMIENIĆ W TWOJEJ PRACY?

Po przejściu przez materiały masz nie tylko znać więcej możliwości treningowych.

Masz pewniej podejmować kolejne decyzje.

Zamiast:

„Ból jest mniejszy, więc chyba możemy dołożyć.”

chcę, żebyś myślał:

„Widzę, jak ta osoba reaguje. Wiem, co chcę osiągnąć na tym etapie i czego potrzebuję przed kolejną progresją.”

Zamiast patrzeć tylko na miejsce bólu, zaczynasz patrzeć na cały proces:

objawy → tolerancja obciążenia → siła → praca dynamiczna → bieganie i skoki → powrót do aktywności.

W Frame każda faza prowadzi właśnie przez takie pytania: jaki jest cel, jak wygląda praca w praktyce i po czym poznajesz, że można przejść dalej.

CO DOSTAJESZ?

1. PORADNIK „OD BÓLU DO TRENINGU”

Najpierw porządkujemy podstawy.

Materiał pomaga zrozumieć m.in.:

• dlaczego nie każdy ból oznacza ten sam problem,
• jak myśleć o tolerancji obciążenia,
• jak wykorzystać izometrię,
• jak reagować na wzrost objawów,
• dlaczego sam spadek bólu nie oznacza jeszcze końca pracy,
• jak stopniowo zwiększać wymagania treningowe.

W poradniku punktem wyjścia jest też ważne rozróżnienie: najpierw trzeba określić, skąd pochodzą objawy, a dopiero potem dobierać dawkę i ćwiczenia.

2. TENDON FRAME

To praktyczna rama całego procesu.

Pokazuję Ci, jak można uporządkować pracę od spokojniejszych form obciążenia aż do coraz większych wymagań.

Znajdziesz tam:

• przykładową organizację kolejnych etapów,
• dni mocniejsze i lżejsze,
• przykłady jednostek treningowych,
• ćwiczenia,
• serie i powtórzenia,
• tempo,
• przerwy,
• wskazówki,
• przykłady kryteriów progresji.

Nie jest to protokół, który kopiujesz każdej osobie 1:1.

To rama do podejmowania decyzji, którą dopasowujesz do konkretnej osoby.

W samym materiale podkreślam, że ćwiczenia, dawkę i tempo progresji trzeba dostosować do reakcji zawodnika lub pacjenta.

3. ARKUSZ MONITOROWANIA BÓLU I OBCIĄŻENIA

Bo pamięć:

„chyba wczoraj bolało trochę mniej”

to słaby system monitorowania.

W arkuszu możesz zapisywać:

• czas treningu,
• RPE,
• ból przed sesją,
• maksymalny ból podczas,
• ból po treningu,
• reakcję następnego ranka.

Arkusz pomaga połączyć to, co dana osoba zrobiła, z tym, jak później zareagowała.

Dostajesz także wersję RPE + GPS, w której możesz dodatkowo śledzić m.in. dystans, HSR, sprint, przyspieszenia i hamowania.

4. INSTRUKCJA DO ARKUSZA

Nie musisz sam rozgryzać, jak działa Excel.

Dostajesz prostą instrukcję:

• co ustawić,
• co wpisywać,
• kiedy oceniać ból,
• jak zapisywać RPE,
• jak czytać wynik.

Statusy pomagają szybko wychwycić sytuację, w której można utrzymać zaplanowaną pracę, kiedy lepiej jeszcze nie zwiększać obciążenia albo kiedy warto je ograniczyć.

NIE MUSISZ CZEKAĆ, AŻ PRZECZYTASZ WSZYSTKO

Masz jutro osobę z bolącym ścięgnem?

Możesz od razu zacząć korzystać z narzędzi.

Otwórz Frame.
Sprawdź, gdzie obecnie znajduje się ta osoba.

Uruchom monitoring.
Zacznij zbierać informacje o treningu i reakcji bólowej.

Sięgnij do odpowiedniej części poradnika.
Sprawdź, jakie elementy warto wziąć pod uwagę.

Zaplanuj kolejny krok.

Pierwszym efektem nie musi być zakończenie całego procesu.

Pierwszym efektem może być:

„Wiem, co chcę sprawdzić przy następnej wizycie i czego potrzebuję przed kolejną progresją.”

NIE MUSISZ BUDOWAĆ TEGO OD ZERA

Nie musisz sam tworzyć:

• systemu monitorowania,
• arkusza RPE,
• sposobu zapisywania reakcji bólowej,
• struktury kolejnych etapów,
• kart jednostek treningowych,
• przykładowych treningów,
• kryteriów, które pomogą uporządkować kolejne decyzje.

Dużą część tej pracy zrobiłem za Ciebie.

Ty nadal musisz ocenić konkretną osobę, dobrać odpowiednie obciążenie i podejmować decyzje w ramach swoich kompetencji.

Ale nie zaczynasz każdego przypadku od pustej kartki.

Masz narzędzia, ramę i przykłady, do których możesz wracać w codziennej pracy.

DLA KOGO JEST „ŚCIĘGNO W PRAKTYCE”?

Dla fizjoterapeutów i trenerów, którzy pracują z osobami aktywnymi.

Zarówno ze sportowcem, który chce wrócić na boisko, jak i z osobą, która chce ponownie:

• biegać,
• trenować na siłowni,
• grać rekreacyjnie,
• wrócić na kort,
• albo po prostu bez obaw wykonywać swoją ulubioną aktywność.

Szczególnie jeśli:

• dobrze radzisz sobie z bólem, ale nie zawsze wiesz, co zrobić później,
• znasz wiele ćwiczeń, ale brakuje Ci jasnego sposobu poukładania procesu,
• zastanawiasz się, kiedy zwiększyć obciążenie,
• chcesz lepiej monitorować reakcję na trening,
• chcesz połączyć pracę w gabinecie z treningiem siłowym i powrotem do aktywności,
• nie chcesz kończyć procesu na zdaniu „już nie boli”.

BO „JUŻ NIE BOLI” TO DOPIERO CZĘŚĆ DROGI

Dla jednej osoby celem będzie powrót do meczu.

Dla innej bieg na 10 km.

Dla kolejnej powrót na siłownię albo kort.

Nie wystarczy tylko uspokoić objawy.

Trzeba jeszcze przygotować człowieka do tego, co chce robić później.

ŚCIĘGNO W PRAKTYCE

Kompletny narzędziownik do pracy z bolącym ścięgnem.

Od bólu. Przez obciążenie. Z powrotem do aktywności.